کانی بریل
کاني بريل يک سيليکو سيليکات آلومينيم دار برليوم
است با فرمول شيميايي Be3Al2(Sio3)6 بلورهاي
هگزاگونال بريل ممکن است بسيار کوچک باشند. شکست
بريل صدفي و سختي آن 7/5 – 8 و گرانش آن 2/63 –
2/80 است. جلاي اين نوع کاني شيشه اي است که به
صورت شفاف و نيمه شفاف است. رخ بريل از نوع قاعده
اي و نمود آن به صورت دي هگزاگونال دو هرمي است.
بريل خالص بي رنگ است اما بر اپر ناخالصي ها غالبا
ته رنگ مي گيرد.رنگ هاي ممکن اين نوع کاني سبز،آبي
،زرد ،قرمز و سفيد است. نام بريل از واژه يوناني
beryllos ، رنگ سبز- آبي دريا گرفته شده است.
◄
تنوع در کاني بريل :
انوع مختلف اين کاني از دوران ماقبل تاريخ جزء
گوهر سنگها بشمار مي ايند. بريل سبز را زمرد، بريل
قرمز را بيکسيت يا زمرد قرمز يا زمرد اسکارلت ،
بريل آبي را زمرد نيلگون، بريل صورتي را مورگانيت
و بريل زرد روشن را بريل طلايي ناميده مي شوند.
◄
نهشته ها:
بريل به وفور در پگماتيت هاي گرانيتي يافت مي شود.
لبته در شيست هاي ميکا دار در کوههاي اورال وجود
دارد. کاني بريل بويژه نوع مورگانيت آن در
ماداگاسکار وجود دارد.
زمرد هاي معروف جهان در Muso و Chivor و Boyaca ،
Colombia يافت شده اند.اين زمردها همچنين در
ترنسوال، جنوب آفريقا، برزيل و نزديک مورسينکا در
اورال و نيز در شمال کاليفرنيا ديده شده اند.
پگماتيتهاي نيوانگلند برخي از بزرگترين بريل هاي
يافت شده شامل يک ماسيو کريستال با ابعاد1/2 505 ×
متر( 18 × 8 فوت) و وزن 18 تن ايجاد کرده اند.